John Tabé hakt door: 6 april 2026

Rechts stemmen, links klagen.

De linkse klager is geen slachtoffer, maar handelswaar, verdienmodel, winstproduct.

John Tabé ziet geen pech, geen noodlot. Hij ziet keuzes: stemhokjes, jarenlange verering van de markt als heilige machine, minder overheid, meer vrijheid, en vooral: meer winst. Altijd meer.

En kijk eens.

Prijzen schieten omhoog. Zekerheden verdampen. De rekening… Die landt keurig bij de burger. Die vervolgens klaagt. Hard. Overal. Klagen, klagen.

Voorspelbaar.

Want winstmaximalisatie is geen ideaal, het is een machine: koud, meedogenloos. Alles wat geld kost, wordt uitgeknepen: arbeid, natuur en gezondheid. De schade… Die schuift door, naar later, naar een ander.

En zodra iemand op de rem wil trappen: paniek.

"Betutteling!"

"Bemoeizucht!"

De overheid moet weg, tot het misgaat. Dan moet ze terug. Snel, gratis, zonder vragen.

Ondertussen: recordwinsten, duurdere boodschappen, krimpende verpakkingen, exploderende huren, stijgende premies. De markt doet precies wat ze moet doen.

Winst maken.

En dan komt de verbazing. De verontwaardiging. Rechtse stemmers die links klagen.

Maar, zegt Tabé: wie dit systeem kiest, krijgt precies wat hij bestelt.

Geen misverstanden. Geen ongelukken.

Rechts stemmen, links klagen. Is een verdienmodel.

 

Lokale partijen: een raadszetel levert geld op>