John Tabé hakt door: 12 april 2026

De fabrikant bepaalt wat u eet. Niet de overheid.

De overheid geeft een advies: eet minder vlees en kies vaker voor bonen, linzen en noten. Geen wet, geen verbod, geen controle aan de deur. Alleen informatie.
Toch barst het meteen los. Rechtse rakkers schieten in de hoogste boom. Betutteling. Bemoeizucht. "Ik bepaal zelf wat ik eet en drink." En ook: "We moeten helemaal niks."
Rakkers, dat klopt. Niemand moet iets. Dat is precies het punt. Het is een advies, geen dwang. Niemand pakt uw gehaktbal af. Niemand schrijft u voor wat er vanavond op tafel staat. U kiest zelf. U blijft vrij. Eet smakelijk.
Maar terwijl jullie druk zijn met overheidsadvies, gebeurt er iets anders. Iets wat niet zichtbaar is, maar wel direct op uw bord ligt. De rechtse vrije markt, vaak geprezen als ultieme vrijheid, schuift stiekem en stilletjes met uw eten. Fabrikanten stoppen minder vlees in producten en vullen aan met bonen, kikkererwten en groenten, zonder uitleg, zonder waarschuwing. En ja rakkers, uw gehaktbal schuift langzaam richting vegaballetje.
En dan de prijs. Die gaat omhoog. Minder vlees, meer betalen. Simpel. Stil. Zonder uitleg.
En daar blijft het ineens oorverdovend stil. Waar is de woede nu, rechtse rakkers? Waar zijn de grote woorden over keuzevrijheid en transparantie? Geen protest. Geen verontwaardiging. Geen ophef. Blijkbaar is een eerlijk advies van de overheid een groter probleem dan een stille en stiekeme verandering door fabrikanten.
De overheid zegt openlijk wat zij adviseert en laat de keuze volledig bij u. Fabrikanten veranderen producten zonder het te zeggen, maar de kritiek richt zich vooral op Den Haag.
De conclusie is simpel en hard, rakkers: uw vrijheid wordt niet beperkt door een advies van de overheid, maar uitgehold door stille, stiekeme aanpassingen van fabrikanten. En precies daar blijft het stil. Verdacht stil.
Eet smakelijk.

Wie bang is, betaalt>